Het verhaal van Floortje

Floortje Hoogenraad (17) ging voor het Diaconaal project ‘Ik geloof, ik deel’ van de HGJB en de GZB op diaconale reis naar Albanië. Daar leerde ze over het delen van haar geloof.

De reis maakte grote indruk op Floortje. Ze komt dichtbij situaties van onder andere armoede, die ver van haar eigen leefwereld staan. Dat zette haar stil bij wat ze zelf had. Floortje: ‘Er mensen zijn zoveel mensen die veel minder hebben dan ik. Ook leerde ik om verder te kijken dan het eerste gezicht, om minder snel te oordelen.’ Het contact met dominee Bledi en zijn gezin was waardevol, vond ze. ‘Zij zijn het perfecte voorbeeld van hoe je christen kan zijn, dus het was tof om met hen op te lopen!’ Met dochter Joada had Floortje mooie gesprekken over geloven. ‘Afscheid nemen van haar was echt niet leuk.’

Ik geloof

‘Ik ben geloviger dan voordat ik op reis ging,’ vertelt Floortje, ‘Ik ben christelijk opgevoed, ik ging gewoon naar de kerk en vond het geloof wel mooi. Maar het was niet echt dat ik er veel gevoel bij had. Daar kwam in Albanië verandering in.’ Dit kwam door de mensen die ze ontmoette en de dingen die ze meemaakte en de gesprekken die ze voerde. Zo kwam geloven voor Floortje dichterbij dan dat in Nederland het geval was.

Ik deel
“Delen van je geloof”, dat zag Floortje vooral als evangelisatie. In Albanië leerde ze een andere kant van delen van je geloof kennen: ‘Ik ontdekte dat het helpen van mensen, hen liefhebben, óók delen van je geloof is. Dus niet dat je over het geloof vertelt, maar dat je het laat zien.’ Op de reis kwam dat naar voren in het praktische werk wat de groep deed, het opknappen van huizen, uitdelen van voedselpakketten en werkzaamheden in het dorp.

Leren delen
Anderen helpen, geloven door te doen en er te zijn, hoort volgens Floortje echt bij christen-zijn. ‘Ik heb er op catechisatie en in mijn opvoeding over geleerd. Ook zie ik het terug bij christenen in mijn omgeving, ik leer erover van hen.’ Ze denkt dan bijvoorbeeld aan mensen uit haar kerk, de hervormde gemeente in Lunteren, die bezoekwerk doen of geld inzamelen voor goede doelen. Van hen leert ze om haar geloof te delen. ‘De kerk moet het voordoen, vind ik, ruimte geven aan jongeren om diaconaal aan de slag te gaan.’ Het maakt volgens Floortje dan niet uit wat voor materiaal daarvoor gebruikt wordt. ‘Het zit in de gewone dingen die je in de kerk doet. Als we maar geholpen worden om stil te staan bij wat geloven en delen van je geloof is.’

Terug naar het Diaconaal project