Het verhaal van George
George is opgegroeid in Aleppo, een van de grootste steden van Syrië. ‘Het land heeft geen ademruimte. Het is lastig om dan staande te blijven,’ zegt George. Zowel Syrië als Libanon, de landen die centraal staan in het Diaconaal project, worden al tientallen jaren geteisterd door crises: burgeroorlogen, economische crises en vluchtelingenstromen. Maar George liet het er niet bij zitten.
Hij is opgegroeid in een ondernemersgezin en ook hij wilde een eigen bedrijf. Maar toen de economische crisis en de oorlog begonnen, vertrokken er veel jonge mensen uit zijn kerk. Hij raakte daardoor betrokken bij activiteiten in zijn gemeente. En daar bleef het niet bij. Stap voor stap raakte hij ervan overtuigd dat God hem niet alleen wilde gebruiken voor de zondagschool, maar in een grotere rol in de kerk.
In Syrië zijn er geen Protestantse theologische scholen. Daarom ging George naar Libanon, waar meer vrijheid van godsdienst is en een paar goede theologische opleidingen zijn. Hij heeft ondertussen zijn bachelor theologie afgerond en is nu bezig om ook zijn masterdiploma te halen. Tijdens zijn studie is hij ook actief gebleven in de kerk, zowel in Syrië als in Libanon.
Hart voor mensen in nood
Hij is betrokken bij verschillende scholen en opvangcentra voor vluchtelingenkinderen. De kinderen worden met een busje opgehaald en naar school gebracht. Daar krijgen ze les. Maar het draait om meer dan onderwijs alleen. ‘Het belangrijkste is dat ze gezien en geliefd worden,’ zegt George. Hij heeft in het bijzonder een hart voor mensen in nood. Voor hem is het de roeping van een christen om om te zien naar de mensen om hem heen.
George moedigt aan om als christen niet binnen de kerkmuur te blijven, maar er op uit te gaan en oog te hebben voor mensen die het moeilijk hebben. Voor hem is dat niet iets vrijblijvend: ‘Als we liever blijven zitten en ons niet laten raken door alle nood om ons heen, dan is mijn advies om je eigen geloof te bevragen’.
Het is het niet eenvoudig om te leven en werken in een omgeving waar de nood groot is en de middelen beperkt zijn. Toch zegt George: ‘Als kerk in Libanon en Syrië weten we dat onze capaciteit, zowel financieel als wat betreft mensen, niet groot is. Maar voor ons gaat het niet om succesvol zijn, maar trouw en gehoorzaamheid komen op de eerste plaats’.