Trouw aan de gemeente
Het is zondagmorgen. Het gezin maakt zich klaar om naar de kerk te gaan. Kinderen worden aangespoord om op te schieten. Ze moeten op tijd vertrekken, want het is een paar kilometer rijden naar de kerk. Niet dat in het eigen dorp geen kerk te vinden is, maar omdat de familie besloten heeft over te stappen naar de buurgemeente.
Ze zijn niet de enige die uitwijken, andere ouders hebben een vergelijkbare keuze gemaakt. Bij de introductie van de liedbundel Weerklank heeft een flink aantal gezinnen besloten om de eigen gemeente te verlaten. Voor de een is de keuze onoverkomelijk en voor anderen gaat het besluit niet ver genoeg. Met als resultaat dat op zondagmorgen het een drukte van belang is van in- en uitgaande auto’s die allemaal op weg gaan naar een kerk die precies aansluit bij de eigen smaak.
De keuzes die wij als ouders maken, hebben impact op onze kinderen. Leren zij dat een kerkelijke gemeenschap iets is waar je bij blijft, ook wanneer zij niet volledig aansluit bij wat wij als ouders graag willen? Leren wij onze jongeren dat er geen volmaakte gemeenten bestaan, maar dat de gemeente niet van ons is, maar van Christus? Wanneer wij als ouders bij spanningen of teleurstellingen weggaan, leren we kinderen impliciet dat verbondenheid voorwaardelijk is.
Er zijn ook andere opties mogelijk dan vertrekken. Vraag een aantal gemeenteleden om met elkaar een gebedsgroep op te zetten. Om samen te bidden voor de gemeente, voor de predikant en voor allen die een taak en ambt bekleden. Voor wijsheid om in deze tijd een christelijke gemeente te zijn. Je hoeft het niet over alles eens te zijn om toch samen een te zijn. Een vurig gebed vanuit de gemeente vermag veel. Misschien dat deze houding meer bijdraagt aan de geloofsontwikkeling van jongeren dan lid te zijn van de ‘ideale gemeente’.
Trouw blijven aan de eigen gemeente is geen vanzelfsprekendheid. Het kan een echte uitdaging zijn, zeker wanneer je je niet helemaal herkent in de koers die wordt gevaren of in de woorden die vanaf de kansel klinken. Toch is trouw een waarde die diep verankerd ligt in het christelijk geloof. Gemeente-zijn betekent dat je aan elkaar gegeven bent soms met alle verschillen, met gebreken en soms ook met pijn. Het vraagt volharding, verdraagzaamheid, geduld en heel veel gebed.
Het HGJB-startthema was vorig seizoen ‘Groot is Uw trouw’. Leren wij onze kinderen, tieners en jongeren wat trouw zijn inhoudt? Uit verschillende onderzoeken blijkt dat ouders de meeste invloed hebben op het geloof van hun kinderen. Jongeren geven dit zelf ook aan. Dat maakt dat het niet om het even is wat wij doen en wat wij nalaten. Jongeren groeien op in een samenleving waarin snel wordt gekozen voor afstand en afscheid. Juist daarom hebben zij ouders nodig die laten zien dat trouw en verantwoordelijkheid waarden zijn die het waard zijn om vast te houden, ook als het soms even pijn doet.
Geschreven door: Anneke van Maanen
Drijfveer is het magazine van de HGJB dat inspireert, uitdaagt en bemoedigt. In elk nummer vind je verhalen van jongeren en jeugdleiders, interviews met theologen, en artikelen over actuele thema’s in kerk en geloof. Drijfveer helpt je om met open ogen te kijken naar Gods werk onder jongeren van vandaag.