Zoveel anderen!?

Het is ook gewoon indrukwekkend en bemoedigend om met veel jongeren te zingen, te bidden en te luisteren naar bijbelstudies. En aangesproken te worden in je eigen leefwereld. Zeker in een grote zaal voel je iets van de schare die niemand tellen kan.

Samen geloven

Tegelijkertijd kun je ook voor je eigen gemeente veel leren. Je steekt dingen op die je in je eigen gemeente kunt gebruiken. Je hoort nieuwe liederen, ontdekt nieuwe dingen, nieuwe methoden. Je leert hoe je je eigen jongerengroep het beste vorm kan geven. Zeker als je vrijwilliger bij de organisatie wordt of mentor van een groepje, leer je verantwoordelijkheid voor elkaar te nemen. Je bent er gewoon voor elkaar. En dat onbevangen. Dat is veel waard. Want – eerlijk is eerlijk – in je eigen gemeente heb je vaak al een beeld van elkaar. Dat kan je in de weg zitten. Op een conferentie en een weekend ga je onbevangener op elkaar af.

Geloven doe je samen. Juist als je zelf uit een kleine gemeente komt, is dat waardevol om te beleven. In een kleine gemeente kom je maar enkele andere jongeren tegen. Het is zeker dan heel stimulerend om iets ervan te voelen dat de kerk groter is dan je eigen groep. Net zoals Elia, die dacht dat hij zo ongeveer de enige gelovige was, maar toen te horen kreeg dat er nog velen anderen waren. Conferenties en weekends kunnen die contacten met anderen daadwerkelijk opleveren. Vriendschappen waarin je het geloof kunt delen, ontstaan. Vriendschappen ontstaan waarin je het geloof kunt delen, hoe je je weg in deze cultuur zoekt. Net zoals Daniël en zijn vrienden.

Kleine gemeenten

Kleine gemeenten lijken er in de toekomst meer en meer te komen. De huidige toenemende aandacht voor geloof en zingeving onder jongeren kunnen natuurlijk een kentering of stabilisering betekenen. We blijven er altijd op hopen! God schrijf zijn eigen wegen in de tijd. Maar ondertussen stellen de kleine gemeente ons wel voor de roeping om er juist ook voor hun jongeren er zijn.

Hier ligt trouwens wel een uitdaging: voor jongeren uit kleine gemeenten kan een Kerstconferentie of Scholierenweekend iets vervreemdends hebben en eenzaamheid oproepen. Het geloof en de kerk lijken daar vanzelfsprekend. Veel jongeren komen samen uit een gemeente en trekken veel samen op. Je kunt er zomaar een beetje buiten voelen staan. Je merkt dat veel jongeren eigenlijk alleen maar christelijke vrienden hebben en jij eigenlijk niet. Je merkt dat ze heel veel liederen kennen, die jij eigenlijk niet kent. Je leven blijkt dan toch wel wat anders te zijn dan van de meeste jongeren op zo’n conferentie. Je voelt je niet helemaal normaal, terwijl je misschien meer normaal bent dan al die anderen….

Geloven doe je samen. Het is de waarde van de Kerstconferentie en het Scholierenweekend om dat te laten zien en ervaren. Tijden veranderen, maar dit blijft. En het wordt alleen maar belangrijker.