Wat jongeren teruggeven
Het was een gebruikelijke eredienst in een PKN-gemeente in de regio Rotterdam, totdat een jonge vrouw het woord nam. Ze vertelde over haar zendingsreis naar Azië. Daar ontmoette ze een vrouw in een aardbevingsgebied in een streng islamitisch gebied. Terwijl ze naast de vrouw in nood zat, ervoer ze de roepende stem van God. ‘JA,’ zei ze, ‘hier ben ik, zend mij.’
Haar verhaal en voornemen om na een training de wereldzending in te gaan, maakten veel los in de gemeente. Mensen kwamen tot tranen geroerd naar haar toe en ze ontving e-mails van kerkleden en mensen uit haar omgeving. Zelf zegt ze: ‘Van de volwassenen kreeg ik enorm veel reacties en zelfs vragen over het verstaan van Gods stem en de leiding van de Heilige Geest.’ Ze ontstak met haar toewijding aan de Heere Jezus een vuurtje dat anderen raakte. Drie jaar na haar roeping boekte zij een enkele reis naar Azië, zonder retour. Haar kerk steunde haar vanaf het allereerste begin, en ook nu ze in Azië is, steunt ze haar. Zij was als een lucifer die brandde voor God en deze wereld en dat bemoedigde haar kerk en zette aan het denken.
Jong en oud getuigen
Jongeren ruimte geven in de kerk en hen laten getuigen van wat God doet in hun leven, wakkert iets aan in heel de gemeente. Zo ook in Heerde, waar dominee Mark de Jager ruimte gaf aan jongeren om te belijden van hun geloof en hun eigen getuigenis te delen met de gemeente. Levens die brandden voor de Heere Jezus zetten zonder dat zij dat doorhadden, de kerk in lichtelaaie. Een tachtiger, geraakt door het getuigenis van de jongeren, belde de dominee op en vertelde over zijn ontmoeting met God. Een paar weken later stonden daar niet jongeren te getuigen, maar deze tachtigjarige Veluwse broeder. Een halfjaar nadat hij zijn getuigenis gaf, merkt dominee De Jager nog elke dag dat het vuurtje verder brandt: meerdere mensen willen getuigen en het komt doordeweeks in gesprekken in de kerk voorbij.
De kerk heeft vuur nodig, dat beaamt ook ds. De Jager. Juist door jongeren heen zien we steeds meer van dit vuur ontstaan. Hoe kijken we tegen onze jongeren aan? Kost de jeugd ons vooral veel en ervaren we dat we vaak van alles voor ze moeten doen, of realiseren we ons dat zij veel kunnen teruggeven als we durven ze de ruimte te geven?
Jongeren zoeken naar richting en een betekenisvol leven. Door Jezus te volgen in Zijn missie om de ander te dienen, ontvangen jongeren richting en betekenis in hun leven. Hun bereidheid om te gaan, te spreken en te getuigen werkt aanstekelijk
Geschreven door: Jonathan Varwijk (THE SEND)
The Send
Aanstaande zaterdag 24 oktober is THE SEND, een plek waar ruimte wordt gemaakt voor jongeren om zich toe te wijden aan de missie van Jezus.
Drie handvatten, ook voor na THE SEND
Gaan er jongeren uit jouw gemeente naar THE SEND? Of beleven ze op een ander moment iets bijzonders?
1. Geef ruimte aan hun verhaal. Houd bij de eerstvolgende ontmoeting een kwartiertje vrij en vraag: waar werd je door geraakt, wat maakte je enthousiast en waar verlang je nu naar? Door ervaringen te delen, houd je het enthousiasme levend.
2. Geef drie minuten. Geef jongeren de ruimte om te getuigen of te delen over hun geloof, simpel door ze drie minuten de tijd te geven tijdens de eredienst, desnoods na de zegen.
3. Blijf erop terugkomen. Vraag na een paar weken hoe het gegaan is: waar ben je mee aan de slag gegaan, waar liep je tegenaan, kunnen we je ergens bij helpen? Neem het missionair verlangen van jongeren mee in jullie gezamenlijk gebed. Zo wordt het een doorgaand gesprek in plaats van een emotionele piek.